او در کناری خفت، من هم در کناری

وز شوق چشمک می زد و رویش به ما بود

آن خلوت از ما نیز خالی گشت، اما

بعد از غروب زهره، وین حالی دگر داشت

در خواب هم گویا به سوی ما نظر داشت

ماه از خلال ابرهای پاره پاره