با تو ای خواب، نبرد من و دل زین سبب است

چشم بر دامن البرز سیه دوخته ام

روح من منتظر آمدن مرغ شب است

عشق در پنجه غم قلب مرا می فشرد

مرغ شب آمد و در لانه تاریک خزید

نغمه اش را به دلم هدیه کند بال نسیم

آه ... بگذار که داغ دل من تازه شود