بامدادان دور شد از چشم من جادوی خواب

با نوازش های لحن مرغکی بیدار دل

چون گشودم چشم، دیدم از میان ابرها

برف زرین بارد از گیسوی گلگون، آفتاب

جوی خندان بود و من در اشک شوقش گرم گرم