سیاهی گفت

بر آمد، با نگاهی حیله گر، با اشکی آویزان

به دنبالش سیاهی های دیگر آمده اند از راه

بگستردند بر صحرای عطشان قیرگون دامان

اینک من، بهین فرزند دریاها

شما را، ای گروه تشنگان، سیراب خواهم کرد

چه لذت بخش و مطبوع است مهتاب پس از باران