بدان در پیش خورشیدش همی دارم که نم دارد

اگر صد همچو من گردد هلاک او را چه غم دارد

که نی عاشق نمی یابد که نی دلخسته کم دارد

مرا گوید چرا چشمت رقیب روی من باشد

چو اسماعیل پیش او بنوشم زخم نیش او

خلیلم را خریدارم چه گر قصد ستم دارد

اگر مشهور شد شورم خدا داند که معذورم