غمش در دل چو دُرنامنهی دلم نور علی نوری

کاسیر حکم آن عشقم که صد طبل و علم دارد

مرا یار شکرناکم اگر بنشاند بر خاکم

چرا غم دارد آن مفلس که یار محتشم دارد

مثال مریم زیبا که عیسی در شکم دارد

چو خورشیدست یار من نمی گردد بجز تنها

سپه سالار مه باشد کز استاره حشم دارد