گویی بر پیرهن مورثی به عمد

در خط زنجیر، یکی کاروان مور

نامتوجه به بسی یادگارها

می شود آهسته ز مد نظاره دور

دوخته کس حاشیه واری نخش سیاه

یا وسط صفحه ای از کاغذ سپید

با خط مشکین قلمی رفته است راه