باز شب آمد، حرمسرای گناهان

گرگم و گرگ گرسنه ام من و گویم

مرگ مگر زهر توبه ام بچشاند

دومین

باز در آن برگ لاله راه نکردیم

وای دلا! این چه بی فروغ شبی بود

حیف، گذشت امشب و گناه نکردیم