«چه عمر راحتی دنیای خوبی

عزیزم گفتن و جانم شنفتن »

«وز آن ته مانده های سفره خوردن»

«و گر آن هم نباشد استخوانی »

چه ارباب عزیز و مهربانی »

«ولی شلاق! این دیگر بلایی ست »

«بلی، اما تحمل کرد باید