من ندیم شب و روزش بودم

در مسیرش نه گیاهی، نه گلی، هیچ نرست

رهروی هم به کنارش ننشست

کفتری نیز در او بال نشست

صبح یک روز که برخاستم از خواب، ندیدم او را

به کجا رفته، نمی دانم، دیری ست که نیست

از شما پرسم من، ای ... شما