خوشدل و خرم و مستانه

به کجا رفته، نمی دانم، دیری ست که نیست

از شما پرسم من، ای ... شما

رهروان هیچ نیاسودند

لذت خویش پرستانه

گرم سیر و سفر و زمزمه شان بودند

با شما هستم من، ای ... شما