قرارش از کجا باشد کسی کز سایه بگریزد

نخست از عشق او زادم به آخر دل بدو دادم

چو میوه زاید از شاخی از آن شاخ اندرآویزد

ز سایه خود گریزانم که نور از سایه پنهانست

سر زلفش همی گوید صلا زوتر رسن بازی

رخ شمعش همی گوید کجا پروانه تا سوزد

برای این رسن بازی دلاور باش و چنبر شو