پیک و پیام روشن و پاکی نیامده ست

جوی غریب مانده بی آب و تشنه کام

افتاده سوت و کور

بس سال ها گذشته کز آن کوه سربلند

وین جوی خشک، رهگذر چشمه ای که نیست

در انتظار سایه ابری و قطره ای

چشمش به راه مانده، امدیش تبه شده ست