دو عابر در سکوت کوچه می گویند و می خندند

گذشت امروز، فردا را چه باید کرد؟

کنار دخمه غمگین

سگی با استخوانی خشک سرگرم است

دل و سرشان به می، یا گرمی انگیزی دگر گرم است

شب است

شبی بیرحم و روح آسوده، اما با سحر نزدیک