تا این چراغ کور سوی نیم مرده

از آسمان و ابر و خورشید و ستاره

از مرغ ها، گل ها و آدم ها و سگ ها

وز این لحاف پاره پاره

تا این کهن تصویر من، با چشم های باد کرده

تا فرش و پرده

کنون به چشم کوچک تو پر شگفتی ست