هر لحظه رنگی تازه دارد

تا این کهن تصویر من، با چشم های باد کرده

تا فرش و پرده

کنون به چشم کوچک تو پر شگفتی ست

خواند به خویشت

فریاد بی تابی کشی، چون شیهه اسب

وقتی گریزد نقش دلخواهی ز پیشت