تو چه آسوده و بی باک خرامی به برم

همه بی رحمی و فرمان فرار

گرگ هاری شده ام، خون مرا ظلمت زهر

کرده چون شعله چشم تو سیاه

آه، می ترسم، آه

آه، می ترسم از آن لحظه پر لذت و شوق

که تو خود را نگری