پس ازین دره ژرف

پوپکم! آهوکم

چه نشستی غافل

کز گزندم نرهی، گرچه پرستار منی

جای خمیازه جادو شده غار سیاه

پشت آن قله پوشیده ز برف

نیست چیزی، خبری