چو دیدی روز روشن را چه جای پاسبان باشد

چو آمد روی مه رویم چه باشد جان که جان باشد

برای ماه و هنجارش که تا برنشکند کارش

تو لطف آفتابی بین که در شب ها نهان باشد

دلا بگریز از این خانه که دلگیرست و بیگانه