من ازین غفلت معصوم تو، ای شعله پاک

نیست چیزی، خبری

ور تو را گفتم چیز دگری هست، نبود

جز فریب دگری

بیشتر سوزم و دندان به جگر می فشرم

منشین با من، با من منشین

تو چه دانی که چه افسونگر و بی پا و سرم؟