بر من افتد، چه عذاب و ستمی ست

تو چه دانی که پس هر نگه ساده من

چه جنونی، چه نیازی، چه غمی ست؟

یا نگاه تو، که پر عصمت و ناز

دردم این نیست ولی

دردم این است که من بی تو دگر

از جهان دورم و بی خویشتنم