اما بسان باز پسین پرسشی که هیچ

جنبید مشت مرگ و در آن خاک سرد گور

می خواست پر کند

روح مرا، چو روزن تاریکخانه ای

دیگر نه پرسشی ست از آن پس نه پاسخی

چشمی که خوش ترین خبر سرنوشت بود

از آشیان ساده روحی فرشته وار