خندید با ملامت، با مهر، با غرور

چشمی که خوش ترین خبر سرنوشت بود

از آشیان ساده روحی فرشته وار

کز روشنی چو پنجره ای از بهشت بود

با حالتی که خوش تر از آن کس ندیده است

کای تخته سنگ پیر

آیا دگر فسانه به پایان رسیده است؟