چشمک زد و فسرد

کآورده را به همره خود باد برده بود

گویی خیال بود، شبح بود، سایه بود

یا آن ستاره بود که یک لمحه زاد و مرد

لشکر نداشت در پی، تنها طلایه بود

ای آخرین دریچه زندان عمر من

ای واپسین خیال شبح وار سایه رنگ