حق داشتی، برو

من لولی ملامتی و پیر و مرده دل

تو کولی جوان و بی آرام و تیز دو

رنجور می کند نفس پیر من تو را

احساس می کنم ملولی ز صحبتم

آن پاکی و زلالی لبخند در تو نیست

و آن جلوه های قدسی دیگر نمی کنی