می بینم برابر و سر بر نمی کنی

آن پاکی و زلالی لبخند در تو نیست

و آن جلوه های قدسی دیگر نمی کنی

می بینمت ز دور و دلم می تپد ز شوق

این رنج کاهدم که تو نشناختی مرا

در من ریا نبود صفا بود هر چه بود

من روستاییم، نفسم پاک و راستین