چو دوزخ شش جهت را چار عنصر آتش و آتش

دلش می ترکد از این تنگنای شوم پر تشویش

چه گوید با که گوید، آه

کز آن پرواز بی حاصل درین ویرانه مسموم

همه پرهای پاکش سوخت

کجا باید فرودید، پریشان مرغک معصوم؟