هنوزی دوست، صد فرسنگ باقی ست

که بیرون برف و باران و تگرگ است

نه قزاقی، نه بابونه، نه پونه

چه خالی مانده سفره جو کناران

ازین بیراهه تا شهر بهاران

مبادا چشم خود بر هم گذاری

نه چشم اختر است این، چشم گرگ است