ازین بیراهه تا شهر بهاران

نه قزاقی، نه بابونه، نه پونه

چه خالی مانده سفره جو کناران

هنوزی دوست، صد فرسنگ باقی ست

مبادا چشم خود بر هم گذاری

نه چشم اختر است این، چشم گرگ است

همه گرگند و بیمار و گرسنه