من این آواز پاکت را درین غمگین خراب آباد

« بده ... بدبد ... چه امیدی؟ چه ایمانی؟»

«کرک جان! خوب می خوانی

چو بوی بال های سوخته ات پرواز خواهم داد

گرت دستی دهد با خویش در دنجی فراهم باش.

بخوان آواز تلخت را، ولکن دل به غم مسپار