به شهر آواز خواهم داد... »

و حتی دلنشین آواز جفت تشنه پیوند ...»

«من این غمگین سرودت را

هم آواز پرستوهای آه خویشتن پرواز خواهم داد

«بده ... بدبد ... چه پیوندی؟ چه پیمانی؟...»

«کرک جان! خوب می خوانی

خوشا با خود نشستن، نرم نرمک اشکی افشاندن