ملول و با سحر نزدیک و دستش گرم کار مرگ

و می بیند صدایی نیست، نور آشنایی نیست، حتی از نگاه

مرده ای هم رد پایی نیست

صدایی نیست الا پت پت رنجور شمعی در جوار مرگ

وز آن سو می رود بیرون، به سوی غرفه ای دیگر

به امیدی که نوشد از هوای تازه آزاد

ولی آنجا حدیث بنگ و افیون است - از اعطای درویشی که می خواند