پس از گشتی کسالت بار

ولی آنجا حدیث بنگ و افیون است - از اعطای درویشی که می خواند

جهان پیر است و بی بنیاد، ازین فرهادکش فریاد

وز آنجا می رود بیرون، به سوی جمله ساحل ها

بدان سان باز می پرسد سر اندر غرفه با پرده های تار

"کسی اینجاست؟"

و می بیند همان شمع و همان نجواست