این بسان شبنم خورشید

دارد اندر پستوی سینه

هر کسی پیمانه ای دارد که پرسد چند و چون از وی

گوید این ناپاک و آن پاک است

وان بسان لیسکی لولنده در خاک است

نیز من پیمانه ای دارم

با سبوی خویش، کز آن می تراود زهر