سربی سرد سپیده دم

پست و ناپاکیم ما هستان

گر همه غمگین، اگر بی غم پاک می دانی کیان بودند؟

آن کبوترها که زد در خونشان پرپر

بی جدال و جنگ

ای به خون خویشتن آغشت گان کوچیده زین تنگ آشیان ننگ

ای کبوترها