جامه اش شولای عریانی ست

روز و شب تنهاست

با سکوت پاک غمناکش

ساز او باران، سرودش باد

ور جز اینش جامه ای باید

بافته بس شعله زر تار پودش باد

گو بروید، یا نروید، هر چه در هر جا که خواهد،