داستان از میوه های سر به گردونسای اینک خفته در تابوت

گر ز چشمش پرتو گرمی نمی تابد

ور به رویش برگ لبخندی نمی روید

باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست؟

پست خاک می گوید

باغ بی برگی

خنده اش خونی ست اشک آمیز