که از سوز دل ایشان خرد از کار می ماند

بیا کامشب به جان بخشی به زلف یار می ماند

جمال ماه نورافشان بدان رخسار می ماند

به گرد چرخ استاره چو مشتاقان آواره

سقای روح یک باده ز جام غیب درداده

ببین تا کیست افتاده و کی بیدار می ماند

به شب نالان و بیداران نیابی جز که بیماران