لیک پرواز زمان تیز تر است

زار و افسرده چنین گفت عقاب

که مرا عمر ، حبابی است بر آب

راست است این که مرا تیز پر است

من گذشتم به شتاب از در و دشت

به شتاب ایام از من بگذشت

گر چه از عمر دل سیری نیست