من گذشتم به شتاب از در و دشت

که مرا عمر ، حبابی است بر آب

راست است این که مرا تیز پر است

لیک پرواز زمان تیز تر است

به شتاب ایام از من بگذشت

گر چه از عمر دل سیری نیست

مرگ می آید و تدبیری نیست