بوی گندش دل و جان تافته بود

تازه و گرم شده طعمه ی او

اینک افتاده بر این لاشه و گند

باید از زاغ بیاموزد پند

حال بیماری دق یافته بود

دلش از نفرت و بیزاری ریش

گیج شد ، بست دمی دیده ی خویش