حال بیماری دق یافته بود

اینک افتاده بر این لاشه و گند

باید از زاغ بیاموزد پند

بوی گندش دل و جان تافته بود

دلش از نفرت و بیزاری ریش

گیج شد ، بست دمی دیده ی خویش

یادش آمد که بر آن اوج سپهر