آن راز سر به مهر که داغ دل من است

پر آتش است سینه درد آشنای من

گر دل نشین بود سخنانم شگفت نیست

هر دم بلند می شود از دل صدای من

من دانم و دل من و داند خدای من

دعوت مکن زمانه به جاه و حشم مرا

هرگز بر استخوان ننشیند همای من