دایم بزرگ و پاک چو روح فرشته باش

هرگز بر استخوان ننشیند همای من

مشاطه روان من اندیشه نکوست

دل بی غبار آینه قدنمای من

ای آرزو ز توست همین التجای من

«بارق» ز فیض ذوق تکاپو به کوی دوست

برگ گل است آبله در زیر پای من