زهر در شیشه دهد جای می، این باده فروش

محرمان حرم دل همه آواره شدند

شب نشینان خرابات مغان خانه به دوش

وای! این پیر خرابات هم از اهل ریاست

دیدمش دوش ز میخانه به مسجد بشتافت

دل صنم خانه اهریمن و سجاده به دوش

وای بر مست سرانداز که باور می کرد