چو او از هفتمین دریا به کوه قاف رو آرد

بجز خود هیچ نگذارد و با خود نیز بستیزد

چو هفت صد پرده دل را به نور خود بدراند

ز عرشش این ندا آید بنامیزد بنامیزد

از آن دریا چه گوهرها کنار خاک درریزد