کآن وعده به جا گردد و باشی به بر ما.

یادی است که هرگز نتوان کرد فراموش

روزی کنم آن صخره زیبا همه گل پوش

ای زینت آغوش!

فریاد از آن لحظه که ماند همه بر جای

آن کوه و همان منظره وآن سنگ گران پای

دیگر شودت رای