گوی سعادت از کف ما برد دیگری

پای طلب به عرصه ما لنگ تا به کی؟

دنیای نو به جامه نو گشت جلوه گر

ما می کنیم کهنه خود رنگ تا به کی؟

چوگان به دست ما و تو بی ننگ تا به کی؟

دشمن ز خون خلق تو پر کرده جام می

بر شیشه اش دگر نزنی سنگ تا به کی؟