چون او اسیر پنجه بی رحمی و ستم،

خلقی که چشم روشن خورشید تابناک،

خلقی که چشم اختر شبگرد آسمان،

در هیچ جا ندید-

تمثال رنج و غم،

چون او ستم کشیده وعریان و دردمند،

چون او اسیر درد و پریشان و مستمند