محصول اشک و آه،

محکوم بی گناه، توانای ناتوان،

کز دیدگاه شاعر واقع گرای عصر-

عریان ترین نشانه اندوه زندگی است

تصویر بندگی است

دیگر به جان رسیده ز بیداد بیگ و خان

تیغ ستم نشسته چنانش در استخوان،